สัพเพเหระในอเมริกา

“เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม” เป็นสำนวนที่ใช้สอนถึงการวางตัวในต่างบ้านต่างเมือง คำสอนนี้ไม่ได้มีใช้แต่ในประเทศไทยเท่านั้น ในต่างประเทศก็มีคำสอนในทำนองเดียวกันนี้ค่ะ คนที่เรียนในสาขาวิชาที่เกี่ยวกับธุรกิจระหว่างประเทศหรือความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจะต้องรู้ดีค่ะ เพราะฉะนั้นก่อนที่จะเดินทางไปต่างประเทศ โดยเฉพาะถ้าจะไปอยู่เป็นเวลานานๆแล้ว ก็ควรจะเรียนรู้และเข้าใจพื้นฐานวัฒนธรรมของประเทศนั้นๆก่อน

การเดินทางไม่ว่าในฤดูไหนหรือที่ไหนก็ต้องมีการเตรียมตัวเพื่อความไม่ประมาท ยิ่งถ้าต้องเดินทางไกลใช้เวลาเดินทางนานๆแล้วละก็คงต้องเตรียมตัวกันให้ดีทีเดียว  แต่ถ้าจะต้องขับรถโดยเฉพาะขับรถทางไกลในฤดูหนาวแล้ว ที่นี่ก็จะต้องมีการเตรียมตัวเตรียมข้าวของที่แตกต่างจากเมืองไทยค่ะ   อย่าลืมว่าฤดูหนาวที่นี่ในบางพื้นที่มีหิมะตกจัด ซึ่งการขับรถบนหิมะนั้นจะมีอันตรายมากกว่าการขับรถบนถนนปกติที่ไม่มีหิมะ  ในฤดูหนาวนี้ได้มีโอกาสขับรถข้ามประเทศสหรัฐอเมริกาจากรัฐ North Carolina ไปจนถึงรัฐ Washington ก็เลยอยากจะเอาประสบการณ์การเตรียมตัวเดินทางมาฝากค่ะ

ถ้าถามว่า ทำไมคนถึงอยากมาอเมริกากันจัง ถ้าจะให้ตอบตามเหตุตามผล ผู้เขียนก็คิดว่าคำตอบคงจะมาจาก คำพูดที่บอกต่อๆกันว่า “The United States is the land of opportunities” หรือ จะให้พูดเป็นภาษาไทย ก็คือ “สหรัฐอเมริกา คือ ดินแดนแห่งโอกาสและความสำเร็จ” (ต้องขอต่อเพิ่มคำแปลอีกนิดหน่อยนะคะ)

เรารับ Job เลี้ยงเด็กในอเมริกามาหลายปีแล้วเหมือนกันค่ะ เด็กๆที่เราเลี้ยงส่วนใหญ่นั้น พอขัดใจอะไรบางอย่าง เค้าก็ชอบบอกว่ามันไม่ “Fair” เอาซะเลย เราจะเห็นคำว่า “Fair” นั้น เป็นคำที่อยู่ในใจคนอเมริกันตั้งแต่เป็นเด็กเลยทีเดียว

ใครว่าวันหนึ่งมีแค่ 24 ชั่วโมงเท่านั้น เมื่อวันที่ 10 มีนาคมที่ผ่านมานี้ คนที่อาศัยอยู่ในอเมริกามีเวลาลดลงเหลือเพียงแค่ 23 ชั่วโมงเองค่ะ อันนี้ไม่ได้โม้นะคะ ใครที่อยู่อเมริกาหรือฝั่งยุโรปมาเป็นปี คงเข้าใจผู้เขียนได้ทันที แต่คนที่ไม่ได้อยู่ที่นี่คงงุนงงอยู่ไม่น้อย ว่าทำไมเวลามันถึงสั้นลงได้ อย่างครั้งที่เรามาอเมริกาเป็นปีแรกนั้น ทำเอาเราตกใจอยู่มากๆ เพราะวันดีคืนดีก็มาลดเวลาในหนึ่งวันให้เราซะงั้น รู้สึกยังนอนไม่พอเลยค่ะ 55

อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา! ในระหว่างที่ขับรถกลับบ้าน  จำได้ว่าตอนนั้นรถค่อนข้างเยอะบนถนน 3 เลน  แต่รถเราก็ยังขับได้เรื่อยๆ ขับมาได้ซักพัก ได้ยินเสียงดังมาก ตู้ม!!! มาจากด้านหลัง ในระยะประชิด เหลื่อบไปมองกระจกด้านหลังรถ ก็พบว่ามีรถชนกัน! เหตุเกิดอยู่ข้างหลังเรานี่เองค่ะ  ใจหนึ่งก็รู้สึกสงสารรถคันข้างหลัง เท่าที่ประเมินดูรถเสียหายค่อนข้างมาก ด้านข้างรถยุบ กระจกแตกกระจาย!

เมื่อวานก่อน เราได้ไปส่งเอกสารกลับไทย เป็นซองขนาดประมาณ A4 ใส่กระดาษแค่ 5 แผ่นเท่านั้นค่ะ ตอนแรกได้ใช้ซองเอกสารของทาง USPS ซึ่งเป็นองค์การไปรณีย์ของอเมริกา เราได้ใช้แบบเป็น Flat rate ค่ะ คือจะเป็นราคาตายตัว ใส่ของเท่าไหร่ก็ได้ น้ำหนักไม่เกิน 4 pounds แถมถึงปลายทางใน

เรื่องที่คงเป็นอุปสรรคอันดับแรก ที่ทำให้คนต่างเชื้อชาติไม่เข้าใจกัน นั่นคือ เรื่องของภาษาค่ะ เพียงแค่ภาษาไทยบ้านเรา คนแต่ละภาคก็มีคำศัพท์ น้ำเสียง และสำเนียงแตกต่างกันแล้ว เช่นการที่เอาคนเหนือกับคนใต้แท้ๆมาคุยกัน ต่างฝ่ายก็คงจะฟังกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง  ในโลกนี้มีภาษามากถึง 5 พันภาษาค่ะ ที่ใช้เยอะที่สุดก็คือภาษาจีน ส่วนภาษาที่ถือว่าเป็นภาษาสากลอย่างภาษาอังกฤษ มีคนใช้เยอะที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ค่ะ

มีพ่อแม่คนไทยหลายคนค่ะ ที่พยามยามส่งลูกมาเรียนที่อเมริกาตั้งแต่เด็ก เพื่อให้สามารถพูกภาษาอังกฤษได้คล่อง บางคนมาแล้วต้องทำงานหนักมากๆ เพื่อจ่ายค่าเทอมแสนแพง ส่งเสียให้เด็กได้เรียนในอเมริกา พ่อแม่บางคนยอมห่างจากลูก โดยส่งมาให้อยู่กับญาติในอเมริกา แล้วตัวเองก็ทำงานส่งเงินไป ทั้งที่ถ้าอยู่เมืองไทยก็ถือว่ามีอันจะกิน แต่เมื่อลูกอยู่อเมริกา เลยต้องทำงานหนัก เงินจำนวนมากๆต้องเก็บไว้ให้ลูกเป็นค่าใช้จ่ายในอเมริกาค่ะ

เมื่อเห็นเรื่องราวดีๆแบบนี้ เลยอยากเอามาให้เพื่อนๆได้มาดูด้วยกันค่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการแข่งขันบาสเกตบอลของนักเรียน high school ในอเมริกา ที่มาของข่าวที่น่าประทับใจนี้ มาจากเด็กพิเศษคนหนึ่ง เขามีชื่อว่า Mitchell Marcus ค่ะ Mitchell Marcus เป็นเด็กพิเศษ ทำให้การพัฒนาการของเขาไม่เท่ากับเด็กทั่วไป แต่ด้วยความที่เขาชอบบาสเกตบอลมากๆ คุณแม่เขาเล่าให้ฟังว่า Mitchell ขอของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของเขา เป็นลูกบาสเกตบอล

ในอเมริกาจะเห็นเด็กๆแต่ละคน แต่งตัวกันน่ารักมากๆเชียวค่ะ แฟชั่นเสื้อผ้าเด็กในอเมริกา นี้จะเปลี่ยนไปตามฤดูกาล อย่างหน้าร้อน เด็กผู้ชายจะเน้นเสื้อยืดลายเท่ห์ๆ กางเกงขาสั้น เด็กผู้หญิงแน่นอนว่ามักจะเป็นกระโปรงสั้นสีสดใส่ น่ารัก หรือชุดกระโปรงหวานแหวว ส่วนหน้าหนาวก็อาจมีเสื้อกั๊ก เสื้อกันหนาวแบบผ้าร่ม(กันหิมะ) หมวกน่ารัก ผ้าพันคออุ่นๆ รองเท้าบูตเก๋ๆ